Wstęp
Drużynowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce to jedno z najważniejszych wydarzeń w kalendarzu sportowym dla lekkoatletów z całego Starego Kontynentu. W 2010 roku rywalizacja odbyła się na Fana Stadion w norweskim Bergen, gdzie w dniach 19 i 20 czerwca reprezentacja Polski miała okazję zmierzyć się z najlepszymi drużynami Europy. W składzie polskiej ekipy znaleźli się zarówno doświadczeni zawodnicy, jak i młode talenty. Kapitanem drużyny był Tomasz Majewski, mistrz olimpijski w pchnięciu kulą, co podkreślało wysoką rangę polskiego występu. Celem reprezentacji było zdobycie jak najwyższego miejsca w klasyfikacji drużynowej oraz promowanie polskiej lekkoatletyki na międzynarodowej scenie.
Przygotowania do zawodów
Skład reprezentacji Polski na Drużynowe Mistrzostwa Europy został ustalony na podstawie wyników uzyskanych przez polskich lekkoatletów podczas dwóch mityngów European Athletics Outdoor Premium Meetings. Odbyły się one w Bydgoszczy i Warszawie. W Bydgoszczy, podczas europejskiego festiwalu lekkoatletycznego, Anita Włodarczyk ustanowiła rekord świata w rzucie młotem, co dało jej nominację na zawody w Bergen. Niestety, z powodu kontuzji kręgosłupa nie mogła wystartować, a jej miejsce zajęła Małgorzata Zadura, która osiągnęła znakomity wynik 70,36 m w Lublinie.
Ostateczne decyzje o składzie drużyny były podejmowane na tydzień przed zawodami. Z powodu kontuzji do Norwegii nie pojechali Angelika Cichocka oraz Kamil Budziejewski, a ich miejsca zajęli Agnieszka Leszczyńska i Marcin Sobiech. Dodatkowo, już po przylocie do Norwegii z rywalizacji wycofała się sprinterka Marika Popowicz, którą zastąpiła Daria Korczyńska. Te zmiany wskazywały na trudne warunki przygotowań do zawodów, które miały wpływ na ostateczne wyniki reprezentacji.
Przebieg zawodów
Pierwszego dnia zawodów odbyły się konkurencje skoku o tyczce oraz rzutu młotem. Wojciech Kondratowicz, po siedmioletniej przerwie od startów drużynowych, zajął piątą pozycję w skoku o tyczce. Anna Rogowska również nie miała swojego dnia – pomimo zaliczenia wysokości 4,40 m, zajęła trzecią lokatę. Renata Pliś wywalczyła drugie miejsce w biegu na 3000 metrów, a Katarzyna Kowalska również uplasowała się na drugiej pozycji w biegu z przeszkodami.
Tomasz Majewski jako jedyny Polak odniósł zwycięstwo pierwszego dnia zawodów w pchnięciu kulą z wynikiem 20,63 m. Po zakończeniu rywalizacji Polska zajmowała szóstą lokatę z dorobkiem 143 punktów, tracąc 69 punktów do prowadzącej drużyny Rosji.
Drugi dzień zawodów
Niedziela przyniosła kolejne emocje związane z rywalizacją sportową oraz wyborami prezydenckimi w Polsce, które odbyły się tego samego dnia. Drugi dzień rozpoczął się od rywalizacji młociarek oraz skoczków o tyczce. Przemysław Czerwiński zdobył drugą lokatę w skoku o tyczce z wynikiem 5,70 m. W rzucie młotem Małgorzata Zadura niestety uplasowała się dopiero na jedenastym miejscu.
W biegu na 110 metrów przez płotki Artur Noga był drugi, a Tomasz Szymkowiak odniósł zwycięstwo w biegu na 3000 metrów z przeszkodami. Piotr Małachowski prowadził przez pierwsze trzy kolejki rzutu dyskiem, ale ostatecznie musiał uznać wyższość niemieckiego rywala Roberta Hartinga.
Kolejne miejsca zajmowali Marcin Lewandowski i Anna Jesień, a Agnieszka Bronisz poprawiła swój najlepszy wynik tegoroczny w pchnięciu kulą. Zawody zakończyły biegi rozstawne 4 × 400 metrów; Polacy zajęli piąte miejsce, a Polki dziewiąte. Ostatecznie Polska zakończyła zawody na szóstym miejscu z dorobkiem 284 punktów.
Konsekwencje i kontrowersje
Kilka miesięcy po zawodach pojawiły się kontrowersje związane z dopingiem. Joanna Skibińska została zdyskwalifikowana za stosowanie niedozwolonych substancji, co spowodowało anulowanie wszystkich jej wyników od dnia przeprowadzenia testu. Oznaczało to utratę sześciu punktów przez Polskę oraz spadek reprezentacji na siódmą pozycję w klasyfikacji końcowej za Włochami.
Pomimo tych problemów wydarzenie to pokazało potencjał polskich lekkoatletów oraz ich zdolność do rywalizacji na międzynarodowej arenie. Wydarzenia te stały się także impulsem do dalszej pracy nad rozwojem dyscypliny oraz wsparciem dla młodych talentów.
Zakończenie
Drużynowe Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2010 były dla reprezentacji Polski czasem pełnym wyzwań i trudnych decyzji kadrowych. Mimo wielu przeciwności losu polscy lekkoatleci pokazali swoją determinację i wolę walki. Wyniki zawodów mogą nie spełniły oczekiwań kibiców i działaczy sportowych, jednak wydarzenie to pozwoliło na refleksję nad przyszłością polskiej lekkiej atletyki. Dobre wyniki niektórych zawodników wskazują na to, że Polska ma wiele atutów i potencjału do dalszego rozwoju oraz sukcesu na europej
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).