Wstęp
Alfons Kotowski, ps. „Okoń”, to postać, która wpisała się na trwałe w historię Polski, zwłaszcza w kontekście II wojny światowej i działalności w polskim ruchu oporu. Jako major piechoty Wojska Polskiego, odznaczony Orderem Virtuti Militari, Kotowski zasłynął jako dowódca, który walczył o wolność swojego kraju w najtrudniejszych czasach. Jego życie, pełne poświęcenia i odwagi, stanowi przykład patriotyzmu oraz determinacji w obliczu zagrożenia. W artykule tym przyjrzymy się bliżej życiorysowi Alfonsa Kotowskiego oraz jego działalności wojskowej i konspiracyjnej.
Początki kariery wojskowej
Alfons Kotowski urodził się 14 sierpnia 1899 roku. Jego kariera wojskowa rozpoczęła się w okresie międzywojennym, kiedy to ukończył I Kurs Centralnej Szkoły Podoficerów Piechoty Nr 2 w Grudziądzu. 24 października 1922 roku został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 1 sierpnia 1922 roku oraz zajął 4. lokatę w korpusie oficerów piechoty. Po wcieleniu do 28 pułku Strzelców Kaniowskich w Łodzi, Kotowski szybko awansował na porucznika, co miało miejsce 30 września 1924 roku.
W kolejnych latach służby, Alfons Kotowski kontynuował rozwój swojej kariery wojskowej. W 1932 roku pełnił służbę w 44 pułku piechoty Strzelców Kresowych w Równem. Jego umiejętności i determinacja sprawiły, że awansował na kapitana ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1934 roku i zajął 78. lokatę w korpusie oficerów piechoty. Już wtedy dał się poznać jako żołnierz odznaczający się odwagą, czego dowodem było przyznanie mu Krzyża Walecznych.
Kampania wrześniowa
W czasie kampanii wrześniowej w 1939 roku Alfons Kotowski walczył w składzie 201 pułku piechoty. Była to jedna z najtragiczniejszych chwil w historii Polski, kiedy to kraj stawiał opór dwóm agresorom – Niemcom i ZSRR. W obliczu przewagi nieprzyjaciela, żołnierze tacy jak Kotowski musieli wykazać się nie tylko umiejętnościami militarnymi, ale także niezwykłą determinacją i odwagą.
Po zakończeniu kampanii wrześniowej i zajęciu Polski przez okupantów, Kotowski nie poddał się bez walki. Zamiast tego postanowił kontynuować swoją działalność bojową poprzez przystąpienie do ruchu oporu. Od początku okupacji działał w polskiej konspiracji, najpierw w Związku Walki Zbrojnej, a następnie w Armii Krajowej.
Działalność konspiracyjna
Alfons Kotowski był jednym z wielu żołnierzy, którzy zdecydowali się walczyć o wolność Polski poprzez działania konspiracyjne. Po przystąpieniu do Związku Walki Zbrojnej stał się aktywnym uczestnikiem działań mających na celu sabotowanie niemieckiej okupacji oraz wspieranie ludności cywilnej dotkniętej cierpieniami wojny.
W lipcu 1944 roku Kotowski został dowódcą batalionu „Pięść”. Pod jego przewodnictwem batalion brał udział w powstaniu warszawskim – jednym z najważniejszych wydarzeń II wojny światowej na terenie Polski. Powstanie to było heroiczną próbą odzyskania wolności przez Polaków, a dowódcy tacy jak Kotowski odegrali kluczową rolę w organizowaniu oporu wobec niemieckich sił okupacyjnych.
Powstanie Warszawskie
Powstanie warszawskie rozpoczęło się 1 sierpnia 1944 roku i trwało aż do kapitulacji Warszawy we wrześniu tego samego roku. Kotowski jako dowódca batalionu „Pięść” miał za zadanie koordynację działań swoich żołnierzy oraz zapewnienie im wsparcia podczas walk ulicznych. W dniu 16 sierpnia objął dowództwo Grupy „Kampinos”, a następnie 13 września został dowódcą 13 pułku piechoty Armii Krajowej.
Walcząc na ulicach Warszawy, Kotowski musiał zmagać się nie tylko z przeciwnikiem uzbrojonym w nowoczesny sprzęt wojskowy, ale także z trudnymi warunkami życia cywilnego oraz brakiem odpowiednich zapasów żywności i amunicji dla swoich żołnierzy.
Ostatnie dni życia
Pod koniec września 1944 roku Alfons Kotowski podjął próbę przebicia się ze swoim oddziałem do Gór Świętokrzyskich. Była to decyzja trudna i ryzykowna, jednak wynikająca z chęci kontynuowania walki o wolność Polski nawet w obliczu ogromnych trudności. Niestety, operacja zakończyła się klęską na skutek błędnych decyzji dowodzenia oraz otoczenia przez niemieckie siły.
29 września 1944 roku doszło do bitwy pod Jaktorowem, podczas której grupa „Kampinos” została rozbita przez Niemców. Alfons Kotowski zginął podczas tego boju w niewyjaśnionych okolicznościach. Jego śmierć była tragicznym końcem kariery jednego z odważniejszych dowódców Armii Krajowej.
Odznaczenia i pamięć
Alfons Kotowski został odznaczony Orderem Wojennym Virtuti Militari V klasy rozkazem dowódcy Armii Krajowej nr 507 z dnia 11 sierpnia 1944 roku. Uzasadnienie nadania mu tego zaszczytnego odznaczenia brzmiało: „odznaczył się w walkach na terenie Grupy «Północ»”. Jego heroiczne czyny zostały pozytywnie zweryfikowane przez Kapitułę Orderu Wojennego Virtuti Militari już po wojnie – uchwałą z dnia 13 października 2011 roku.
Kot
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).